همه چیز درباره پروتز سینه

280
graphicstock.com
graphicstock.com

جدار هر دو نوع پروتز از سیلیکون غیر قابل نفوذ ساخته شده است و وقتی به نوع پروتز آب نمکی یا ژلی اشاره می شود منظور موادی که پروتز توسط آن پر شده یا می شود.پروتزهای آب نمکی اولین بار در سال 1965 وارد بازار شدند و اولین نسل پروتزهای ژلی در سال 1962 معرفی شدند و از سال 1993 نسل پنجم آنها وارد بازار شده است. بطور معمول پروتزهای آب نمکی  بعد از قراردادن در محل با سرم نمکی (سالین) پر می شوند (هر چند انواع پروتز آب نمکی که قبل از پر شده اند یا prefilled نیز وجود دارد) ولی پروتزهای ژلی از قبل یا سیلیکون پر شده اند.

بطور معمول پروتزهای آب نمکی سفت ترند و پروتزهای ژلی شکل طبیعی تری ایجاد می کنند.

 از نظر شکل پروتزها به چند دسته تقسیم می شوند؟

بطور کلی پروتز ها از نظر شکل به دو دسته:

1. گرد (round)
2. قطره اشکی (tear drop) یا آناتومیکال تقسیم می شوند.

محل قراردادن پروتز کجاست؟

الف) زیر غده:

در این روش پروتز زیر بافت سینه و روی عضله سینه ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) قرار داده می شود.

مزایای این روش:

شکل گیری سینه ها بهتر است. خطر جابه جایی پروتز به سمت خارج به خاطر فشار عضله سینه ای و خطر بدشکلی سینه در اثر انقباض عضله سینه ای، کمتر است.

معایب این روش:

پوشش بافت سینه در قسمت فرقانی و داخلی کافی نیست میزان انقباض کپسولی و نیاز عمل مجدد ناشی از آن در این روش بیشتر است. احتمال تداخل با ماموگرافی بیشتر است احتمال ایجاد حالتی به نام synmastia (چسبیدن پروتزهای دوطرف به یکدیگر) و باریک شدن قابل توجه فاصله بین دو سینه در این روش بیشتر است.

ب) ساب فاسیال (زیر فاسیا):

در این روش پروتز زیر بافت سینه و فاسیای عضله و روی عضله سینه ای بزرگ قرار داده می شود. در هیچ مطالعه علمی معتبر مزیت ثابت شده ای برای روش زیر فاسیا در مقایسه با روش زیر غده ای گزارش نشده است.

ج) رتروپکتورال نسبی(زیر عضله ای نسبی):

در این روش پروتز، زیر عضله سینه ای بزرگ قرار داده می شود و تمام اتصالات تحتانی عضله در ناحیه چین زیر سینه ای حفظ می شود.

مزایای این روش:

پوشش خوب بافت نرم را در دراز مدت برای پروتز فراهم می کند. تداخل کمتری با ماموگرافی دارد. احتمال مشاهده پروتز در قسمت داخلی و فوقانی کمتر است احتمال جابه جایی پروتز به سمت پایین هم کمتر است.

معایب این روش:

به علت فشار قطع نشدنی ناشی از اتصالات تحتانی عضله، احتمال جابه جایی پروتز به سمت بالا وجود دارد و با هر بار انقباض عضله سینه ای بزرگ احتمال بدشکلی نمای سینه وجود دارد. درد بعد از عمل، در مقایسه با سایر روش ها بیشتر است.

د) دوگانه (dual plane):

در این روش پروتز در قسمت فوقانی زیر عضله سینه ای بزرگ قرار می گیرد و چون در این روش اتصالات تحتانی عضله در مسیر چین زیر سینه ای قطع می شود، قسمت تحتانی عضله به سمت بالا جمع می شود و در نتیجه پروتز در قسمت تحتانی در زیر بافت سینه قرار می گیرد. در این روش اتصالات عضله سینه ای بزرگ به استخوان جناق قطع نمی شود.

مزایای این روش:

بهترین پوشش بافت نرم را در دراز مدت در قسمت فوقانی و داخلی سینه فراهم می کند. بنابراین روش ارجح در جراحی پروتز است. این روش معایب روش رتروپکتورال نسبی را ندارند. درد بعد از عمل، کمتر است و احتمال نیاز به عمل مجدد در این روش کمتر است.

معایب این روش:

در مقایسه با روش رتروپکتورال نسبی، پوشش بافتی در ناحیه چین زیر سینه ای کمتر است.

 آیا پروتز باعث ایجاد سرطان و مانع از تشخیص آن می شود؟

خیر، در مطالعات انجام شده هیچ ارتباطی بین گذاشتن پروتز و ایجاد سرطان سینه، بیماری های خود ایمنی و سایر بیماری های سیستمیک یافت نشده است. در حال حاضر هیچ مدرک قطعی دال بر این که سرطان در زنانی که پروتز دارند در مراحل پیشرفته تر تشخیص داده می شود هم وجود ندارد.

Loading...

نظر دهید